Niet stressen
Vrijdagmiddag ben ik met mijn vader naar Den Haag gereden zonder zeker te weten of mijn visum en mijn paspoort, die ik daar moest achterlaten, klaarlagen. Als ik het visumbureau mailde, werd ik consequent bedankt voor mijn mail en daarbij 'kindly advised' om voor meer informatie updates op hun site te bekijken. Sinds de dag dat ik mijn visum had aangevraagd was er geen update meer geweest.
Misschien werd ik uit wraak aan het lijntje gehouden; ik heb namelijk regelmatig mijn mannelijke contanctpersoon met Ms. aangsproken, omdat ik ervan overtuigd was dat hij een mooie, vrouwelijke Indische naam had.
Die avond had ik mijn paspoort en visum op zak en heb ik ook nog eens mijn simkaart ontvangen (die was dan weer in 'het systeem' blijven hangen), dus ik kon weer iets minder slecht slapen.
De zenuwen zitten nu flink huis te houden; ik heb inmiddels mijn tas voor de eerste keer ingepakt - ik wist niet dat je daar ook gestrest van kon raken: 'Dit past niet.' 'Wel, daar zijn die bandjes voor.' 'Welke bandjes?' 'Ik denk die.' Alles vastsjorren. 'Nee, dit kan niet kloppen. Ik krijg de tas niet meer open.' Gelukkig is er nog tijd voor een tweede en derde keer inpakken. Adem in. Adem uit.
Niet stressen.
Reacties
Reacties
net als met je visum en simkaart, komt het voor mekaar.
het komt wel goed, schatje ;)
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}
