Trekken en zingen

Gisteren ben ik aangekomen in Kathmandu en dinsdag vlieg ik naar India. Er is veel tijd verstreken sinds mijn laatste blog, dus ik ga nu een dappere poging wagen een deel ervan te beschrijven. In Pokhara heb ik een knalpaarse scooter gehuurd (best price for you, madam) en een helm met twee grote Playboykonijnen erop. De eigenaar snapte niet goed waarom ik liever een andere wilde; het was de enige helm die hij had en hij vond die stickers wel leuk staan. Ik ben dus met die helm en een vrouw die ik ontmoet had een berg opgereden en daar hebben we bij een piepklein theehuisje twee stoelen en thee gehaald en hebben van het fantatische uitzicht over twee meren genoten en met de vrouwen en kinderen van het dorpje gelachen en een populair Nepalees liedje gezongen (min of meer). Na nog wat leuke uitstapjes en gezellige avonden heb ik een gids gehuurd en ben ik voor 6 dagen de bergen in gegaan. De eerste dag was vrij makkelijk; ik wilde zelfs nog wel verder, maar de gids zei dat het volgende stuk erg zwaar zou zijn. Die dag werd in heel Nepal Shiva Raatri gevierd. Dat festival houdt in dat iedereen voor een keer de hele dag hasj mag roken en dat iedereen dus stoned over straat gaat. Waar ik was werd een kampvuur gemaakt in een veld (ik snap nog steeds niet waarom ze dat zo ver weg deden, een van ons moest haar schoen uit de modder opgraven) waar we met een kleine groep buitenlanders en Nepalezen suikerriet in het vuur staken en lieten ontploffen. Er was een fanatiek oud vrouwtje dat blijkbaar als missie had zoveel mogelijk suikerrietstengels uit elkaar te laten spatten; het liefst met een zo hard mogelijke knal. De volgende dag was zwaar. In een dag ben il 1400 meter gestegen en het pad bestond alleen maar uit trappen waarvan de treden zo hoog waren als mijn onderbeen. Tenminste, zo voelde het. Tegen het eind van de dag liepen we in de dichte mist langs bomen die bedekt waren in diepgroen mos en waarvan de takken zich in kronkels uitstrekten naar de volgende boom. De volgende ochtend moest ik om 5 uur klaarstaan om de zonsopgang in Poon Hill te zien. Na een glibberig tochtje kwamen we op het uitzichtspunt aan. Die dag zouden we eigenlijk niet gaan lopen, maar uiteindelijk zijn we toch op weg gegaan. Weer een prachtige wandeling door allerlei verschillende landschappen, waaronder sneeuw. Altijd met de Himalaya in zicht. Op de dag voor de tocht terug ben ik naar Jhinu gegaan waar een warmwaterbron was. Even heerlijk genieten en zo lang mogelijk blijven zitten, omdat te klim terug niet heel erg aanlokkelijk was. Terug in Pokhara heb ik een kamer gedeeld met een meisje/vrouw uit Oostenrijk die (net als vele anderen) haar baan had opgezegd en alles had verkocht om rond te gaan trekken en de wereld te bekijken. Op dinsdag ben ik gaan paragliden. Zomaar een berg afrennen voelt een lichtelijk onnatuurlijk maar eenmaal in de lucht voelde ik me zo comfortabel als wat. Ik was zelfs zo comfortabel dat ik vrolijk meezong toen de piloot hetzelfde liedje begon te zingen als de vrouwen op de berg. De piloot hangt achter je en je zit in iets dat het best als een soort hangmat beschreven kan worden. Op het laatst vroeg hij of ik wat stunts wilde doen en het volgende moment hingen we horizontaal in de lucht en kwam het meer wel erg snel dichterbij. Gelukkig volgde er een hele soepele landing. De volgende dag ben ik naar Bandipur vertrokken, een heel klein dorpje tussen Kathmandu en Pokhara. Het is daar heel rustig en als er niet teveel wolken zijn heb je een prachtig uitzicht op de bergketens. Wat eigenlijk het meeste opviel was datgene wat er niet was: rotzooi. Overal gooien mensen hun zooi gewoon op straat, maar hier was er geen papiertje te vinden. Mijn plan was om van Bandipur naar Gorkha te gaan en dan naar Kathmandu om van daaruit mijn gastgezin een bezoekje te brengen. In plaats daarvan ben ik teruggegaan naar Pokhara om een bezoekje te brengen aan een dokter. In de kliniek bleek dat ik een infectie in mijn keel heb opgelopen waardoor ik nu een hele rits medicijnen moet slikken. Da's ook voor het eerst. Weer een nieuwe ervaring erbij! Dat was het dan weer even voor vandaag. De volgende update komt waarschijnlijk uit India!

Reacties

Reacties

Atty en Vincent

Hoi Suus,
Een goede morgen uit een licht grijs Nederland, leuk om weer eens een lang verhaal van je reis te lezen en de foto's te bekijken. Veel plezier straks in India en tot lees.

Jan

Klinkt allemaal heel avonturlijk. WIj gaan vandaag een potje jeu de boulen en naar de verjaardag van je zus! Maar nu even serieus. Hoe was de hasj??

Jan

Oh, en natuurlijk beterschap met je keel. Ik hoop dat het niets ernstigs is en dat je wel gewoon lekker kan eten.

Papa Aart

Hoezo hasj? luister niet naar Jan.
Mooi geschreven je verhaal!
Liefs Aart

Jolanda

Ha Suzanne,
Leuk om weer van je horen!
Gaaf zeg wat je allemaal doet en dat zonder daarvoor eerst je baan op te moeten zeggen! ;-)
Het beste met je keel, hopelijk snel weer over. Wel even in de gaten houden.
Ben ook heel benieuwd wat je nu in India gaat doen.
Nou, Jan schreef het al: ga zo naar Utreg voor (vroege) verjaardag Myrthe. Veel plezier in India!!
Kus, Jolanda

Daniel

Hee suus,
Klinkt goed! Ik heb ook het hangmat gevoel ervaren (in Spanje) maar moest ergens halverwege toch overgeven... ;)
Veel plezier met je reis naar India, ik lees mee!
Daniel in Berlijn

Dianne

Even tussen de verjaardagsfeestjes van Myrthe door, kan ik nalezen wat je allemaal gedaan hebt. Het is heerlijk om op afstand mee te genieten. En dan wil ik het liefst zelf even komen kijken hoe het met je gaat (in Nepal toevallig).

Maarten

wauw wat klinkt dat als een relax leven!!
sterkte met je keel!!
je bent onderhand al bijna in India.
veel plezier met de aankomende maand samen reizen!

ik ben dit weekend verhuist en woon nu in Nijmegen :D!

rieneke

met veel plezier je reis verhaal gelezen. Ik leef met je mee. Goed hoor dat je dit nu doet blijft altijd een goed gevoel voor de rest van je leven heb je toch maar gedaan. nu doe verder voorzichtig en tot de volgende keer.

oma Mieke

Weereen prachtig verhaal.Wat beleef je veel.Inmiddels
ben je India aangekomen en .roos ontmoet.Veel plezier samen.knuffel oma Mieke

Diana Stout

Ha Suzanne. Ik zei nog zo tegen je ouders: Gaat dat wel goed zo alleen? En ja hoor, binnen de kortste keren zit ze aan de hasj ;-) ! Was vast een feest met hogere sferen, net als het paragliden... Dat lijkt mij ook fantastisch. Veel plezier in India, en ik zie wel weer wat je daarover te vertellen hebt!

Bernadette Leeuwenberg

Ha Suzanne, wat maak je allemaal een fantastische dingen mee! Geniet ervan en pas goed op jezelf.

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active